General

5 min

Voorwoord Luc Van den hove

Moeten we onze toekomst in de handen leggen van technologie? 

Scroll

Imec bestaat 35 jaar. Reden genoeg voor Luc Van den hove, president en CEO van imec, om terug te blikken op een aantal realisaties uit het verleden. Maar tegelijkertijd kijkt hij naar de toekomst en probeert hij in te schatten hoe mens en technologie elkaar zullen aanvullen in 2035. 

Een verhaal dat 35 jaar geleden begon… 

Imec viert dit jaar zijn 35ste verjaardag. Het ideale moment om even terug te blikken op de impact die we de voorbije jaren gerealiseerd hebben. Zo hebben we, onder meer dankzij het baanbrekende werk van imec, het micro-elektronicatijdperk ingeruild voor dat van de nano-elektronica: waar chiptechnologie in het midden van de jaren ’80 nog werd afgemeten in termen van 1,25 micrometer, werkt imec vandaag aan 5 nanometer nodes (en kleiner). In mensentaal: de kleinste bouwstenen van chips (de transistoren) zijn de voorbije 35 jaar maar liefst 250 keer kleiner geworden! 

In de loop der jaren hebben we trouwens ook in onze andere onderzoeksdomeinen heel wat vooruitgang geboekt – denk maar aan de efficiëntiewinsten die we (nog steeds) realiseren in zonneceltechnologie, of aan onze onderzoeksresultaten in vakgebieden zoals sensor-technologie, flexibele elektronica, vastestof-batterijen, enz. En meer recent hebben we, dankzij de fusie met iMinds, het imec-portfolio verder kunnen versterken met een unieke expertise in bijvoorbeeld (cyber)security en data science. Ik durf dan ook te stellen dat we de voorbije 35 jaar een parcours hebben gelopen waar velen, in binnen- en buitenland, met bewondering naar kijken!

Blik op de toekomst!

Maar als gereputeerde onderzoeksinstelling zijn we het vandaag meer dan ooit aan onszelf, aan onze partners, en aan de bredere maatschappij verplicht om vooruit te kijken. En dat doen we dan ook graag in deze editie van imec magazine – waarin we een aantal van onze wetenschappers vroegen wat de impact zal zijn van technologie op de maatschappij in 2035.

En dat is absoluut geen evidente vraag… De toekomst voorspellen is immers onmogelijk – omdat de toekomst nu eenmaal niet bestaat. 

Het opwindende aan de toekomst is dat ze niet vastligt: ze wordt elk uur, elke minuut, ja zelfs elke seconde (bij)gestuurd door de beslissingen die we nemen. Toch durven we het aan om jullie vandaag mee te nemen naar een mogelijke toekomst; een toekomst waarin de ‘maakbaarheid’ van mens en samenleving centraal staat.

Op weg naar een maakbare mens in een maakbare samenleving? 

Misschien hebben een aantal onder jullie het boek ‘Homo deus’ van de Israëlische professor Yuval Noah Harari gelezen. De auteur beschrijft daarin het concept van de ‘maakbare mens’: de mens (homo sapiens) die in de 21ste eeuw het gevecht is aangegaan met honger, ziekte en oorlog – en die de volgende decennia zijn zinnen zal zetten op het overwinnen van de dood (en daardoor een goddelijke status – homo deus – verwerft). 

Zo’n vaart zal het wellicht niet lopen (en de kans dat de mensheid haar ultieme gevecht tegen de dood wint tegen 2035 lijkt me nihil), maar ons leven zal er in 2035 sowieso volledig anders uitzien dan vandaag. Nu al zie je een enorme verandering in de manier waarop we met onze gezondheid omgaan, bijvoorbeeld door de opkomst van wearables. En ook andere instrumenten om bewuster te leven, bewuster om te gaan met onze gezondheid en bewuste keuzes te maken over onze voeding, beweging en levensstijl beginnen steeds meer deel uit te maken van ons dagelijks leven. 

Ik ben er dan ook van overtuigd dat de technologieën waaraan imec vandaag werkt cruciaal zullen blijken om de grote uitdagingen van de 21ste eeuw aan te pakken – zoals het creëren van een gezonde, duurzame wereld voor iedereen.

Zo kondigden we in november nog de ontwikkeling aan van ultrakleine en flexibele micro-elektronica die op termijn gebruikt kan worden voor creatie van een slimme contactlens; een contactlens die ziektes opspoort en medicatie toedient.

image

Nu elektronica steeds kleiner wordt, kan het in allerlei objecten geïntegreerd worden – zoals in contactlenzen. Die elektronica bestaat dan uit sensoren om de samenstelling van het oogvocht te monitoren of uit minicontainers met medicatie die op vastgestelde tijdstippen hun inhoud vrijgeven.  

Of wat dacht je van onze bijdrage om van immunotherapie (en meer specifiek CAR T-celtherapie) dé behandeling bij uitstek te maken voor verschillende types van kanker? Als we willen dat deze behandeling echt doorbreekt en in aanmerking komt voor dagdagelijks gebruik in ziekenhuizen, moet de complexiteit en kost ervan drastisch verbeterd worden.  Microfluïdica- en celsorteeroplossingen – gebaseerd op imecs chiptechnologie – bieden daarvoor een oplossing.  

Maar ook op het vlak van Industry 4.0 en mobiliteit heeft imec-technologie een rol te spelen; daarover kan je meer lezen in dit nummer van imec magazine. En hetzelfde geldt voor duurzame voedselvoorziening. Wist je bijvoorbeeld dat we de volgende 50 jaar meer voedsel zullen moeten produceren dan alles wat de mensheid de voorbije paar duizenden jaren samen produceerde? En dat terwijl we nu al meer verbruiken dan onze planeet aankan… 

Ruimte voor kritische bedenkingen  

De vooruitgang die we de voorbije 35 jaar op tal van terreinen geboekt hebben, geeft dus zeker aanleiding tot optimisme. Maar laat ons ook niet blind zijn voor mogelijke valkuilen: hoe ongelooflijk het potentieel van wetenschap en techniek ook mag zijn, misbruik loert om de hoek.  

Laat ons dus zeker de ethische kant van het verhaal niet verwaarlozen; ook (en vooral) wij – als onderzoekers – moeten bij bepaalde ethische vraagstukken kunnen blijven stilstaan. En misschien doen we dat vandaag nog niet genoeg…

Maar ook hier geldt het principe: de toekomst ligt niet vast. 

Het is aan ons allen om de technologie die we de volgende jaren ontwikkelen – en het potentieel ervan – op een manier te gebruiken die heel onze samenleving ten goede komt. Die overweging is volgens mij even belangrijk – en minstens even spectaculair – als de ontwikkeling van een ‘homo deus’!

Tot slot

Als ik terugkijk op de voorbije 35 jaar, dan stel ik met bewondering en verwondering vast hoe ons leven veranderd is. Toen ik als jonge doctoraatsstudent op imec startte, was er nog geen sprake van smartphones en smartwatches. En in 2035 zullen we ongetwijfeld met veel verbazing terugblikken op hoe we nu leven…  

Maar vandaag kijk ik in de eerste plaats met trots terug op de impact die we de voorbije 35 jaar met imec gecreëerd hebben. De vaststelling dat quasi elke smartphone, smartwatch en computer technologie bevat waar imec een bijdrage aan heeft geleverd, is daarvan een mooi voorbeeld. En ik ben ervan overtuigd dat we de volgende 35 jaar nog meer impact kunnen creëren. Uiteraard moeten we daarbij opletten dat we onze toekomst niet zomaar in de handen leggen van technologie, maar technologie is wel hét hulpmiddel bij uitstek om ons toe te laten de uitdagingen van de 21ste eeuw aan te pakken. En het is aan de mensheid om tijdens dat traject de weg te blijven uitstippelen en zo haar eigen toekomst te bepalen! 

En daarbij zal imec een centrale rol blijven spelen; door technologische expertise van wereldklasse te combineren met maatschappelijk onderzoek en door samen te werken met bedrijven en onderzoekspartners van over de hele wereld die samen met ons het verschil willen maken.

Ik wens jullie alvast heel veel inspiratie toe bij het lezen van de volgende imec-toekomstvisies…  

Over Luc Van den hove

Luc Van den Hove is sinds 1 juli 2009 president en chief executive officer (CEO) van imec. Hij trad er in dienst in 1984 en startte er zijn loopbaan met onderzoek naar silicide- en interconnect-technologie. In 1988 werd hij manager van imecs micropatterning groep (lithografie, dry etching). In 1996 werd hij afdelingsdirecteur van de groep die zich bezighoudt met het onderzoek naar en de ontwikkeling van nieuwe processtappen. In 1998 werd hij vicepresident van de siliciumproces- en device technology divisie. In januari 2007 werd hij benoemd tot EVP & COO. Luc Van den hove behaalde zijn doctoraat in toegepaste wetenschappen (elektrotechniek) aan de KU Leuven. Hij is auteur of coauteur van meer dan 100 publicaties en bijdragen aan internationale conferenties.

Deze website maakt gebruik van cookies met als enige doel het analyseren van surfgedrag, zonder enige commerciële insteek. Lees er hier meer over. Lees ook ons privacy statement. Sommige inhoud (video's, iframes, formulieren,...) op deze website zal pas zichtbaar zijn na het accepteren van de cookies.

Accepteer cookies